Kurs prania część 2

PORADNIK AMATORA

PARADOKSY TEMPERATURY
Każdy facet, który chociaż raz kąpał się w Bałtyku (a w nim nawet latem woda jest zimna), doskonale wie, jak zimna woda wpływa na kurczenie się i rozmiary naturalnych włókien.
Pamiętam ukochany sweter. Ktoś go kiedyś źle wyprał i nadawał się już tylko do noszenia przez dzieci. Ustawił na niską temperaturę prania! To oczywiste.
Otóż nie! W przypadku prania ta zasada nie działa.
Żeby było trudniej, niektóre rzeczy kurczą się w praniu inne nie.Jedne kurczą się w wysokiej temperaturze, inne w wysokiej się rozciągają :(
Zjawiska nie potrafię fizycznie wytłumaczyć.

UŚREDNIANIE SKŁADU
W zasadzie większość ciuchów (z wyjątkiem skarpetek) posiada metki, na których widnieje informacja, z czego są zrobione. I tak bawełnę pierze się przy pomocy programów do bawełny, poliestry - to syntetyki, wełna to wełna i tak dalej.
Ale sprytne kobiety wszystko potrafią skomplikować.
Na niektórych moich koszulkach jest 70% bawełny i 30% poliestru.
Nie ma takiego programu :(
Czy to znaczy, że należy oderwać rękawy (stanowią około 30% powierzchni) i prać osobno?
A może ustawić na pokrętle program pomiędzy bawełną a poliestrami? Tam bliżej bawełny, bo jest jej więcej?
To zagadka, którą muszę jeszcze zgłębić....

SORTOWANIE
Sztuka sortowania prania jest bardzo trudna.
Z punktu widzenia facetów, najwłaściwszy podział uwzględniający pranie, wygląda tak:
- czyste
- prawie czyste
- już nie czyste, ale da się jeszcze nosić
- raczej już brudne, nie zakładać przy żonie
Jednak logicznie odzież dzielimy na bieliznę, okryciową domową i okryciową na dwór, ale równie sensowny wydaje się podział ze względu na pory roku.
Można również dzielić odzież znanymi już sposobami, na rodzaje np. skarpetki i reszta.
Życie jest jednak brutalne i logikę męską ciska gdzieś w ciemny kąt.
Można brać pod uwagę skład - ale trzeba czytać metki - jeśli są.
Otóż jesteście w błędzie.
Co wymyśliły kobiety? 
Cholernie ważny jest kolor.
I tak, nie należy łączyć białego z czarnym, czerwonego z zielonym i niebieskiego z żółtym, chyba że chcemy uzyskać zielone. O mieszaniu się kolorów coś tam z fotografii wiem, więc sprawa teoretycznie jest prosta.
Ale jak wyprać rzeczy, które mają czerwono-niebieską kratkę?
Albo, czy biały ręcznik z niebieską tasiemką jest zaliczany do białych?
Na wszelki wypadek rzeczy, co do których nie mam pewności pozostawiam do powrotu dziewczyn.
Sprawa się bardzo uprościła, bo przejrzałem wszystkie ciuchy i znalazłem tylko kilka takich, które nie budziły obaw. Na szczęście było ich tak niewiele, że nie opłacało się ich prać :)
Poczekam na powrót fachowców :)

CZYTAJCIE INSTRUKCJĘ OBSŁUGI
Po kupieniu pralki należy ją wnieść i zainstalować. To znaczy, podłączyć 3 ważne punkty:
1. wlot wody, bo jest potrzebna do prania
2. wylot wody, bo sąsiad z dołu przyleci, albo zalejesz sobie motor w piwnicy
3. prąd
Trzeba jeszcze pamiętać o wyciągnięciu zabezpieczeń transportowych, bo w przeciwnym razie pralka będzie chodziła sama po podłodze lub będzie strasznie wyła, albo po prostu się nie uruchomi.
W instrukcji obsługi jest jeszcze kilka bzdetów o konserwacji itd, ale nic szczególnego o praniu. 
Zatem wychodzimy z założenia, że sprzęt dostarczony i zainstalowany, należy przekazać do odbioru Domowej Inspekcji Wszystkowiedzącej, ze skruchą przyjąć uwagi i bezpiecznie wycofać się przed telewizor.

UWAGA PRANIE!
Zrobiłem pranie. Uwzględniłem wszystkie za i przeciw. Rozpisałem wszystkie programy i doszedłem do wniosku, że:
Najbezpieczniejszym programem jest Bawełna 30stopni i w zasadzie wszystko można w tym programie wyprać.
Oczywiście nie należy prać rzeczy swojej żony i dzieci, bo nie będzie z tego zadowolona. W 30 stopniach nie powinno się nam nic zbiec ani rozwlec. Wirowanie można ustawić na średnie, dla pewności, bo nie wiadomo co się może stać. Jakie obroty? około 800. Bo 1200 obrotów na minutę, to na tyle dużo, że drobne pranie może uciec z bębna przez otworki. I myślę, że tak właśnie giną skarpetki.

Każde pranie kiedyś się kończy. I tu ważna uwaga. Pranie nie lubi zostawać w pralce. Nie wolno o nim zapomnieć, bo po trzech dniach sami zobaczycie co się stanie!

Pranie nie lubi też prać się z komórkami, które zostawiliście w kieszeniach i zwierzętami domowymi (zwykle kotami), które weszły same do pralki - lepiej uwierzyć na słowo.

A na koniec pozwolę sobie zacytować list kolegi Mikołaja, który dostałem, gdy przeczytał część pierwszą Kursu :)
"Człowieku, aleś trafił z tym tekstem o praniu. Od kwietnia prowadzę kawalerski tryb życia i pranie to koszmar. Żona daleko i miałem podobne problemy. Wszystkie swetry wełnine mam już za małe. Ale najważniejsze! Nie widzalem, ze tą szufladkę na proszek można wyciagnać chłopie. Wlałem kiedyś zły płyn i zaschło. Myślałem, ze przed powrotem żony będę pralkę zmieniał....."

i to by było na tyle :)

Portrety ziemi

 Z właściwą sobie, wrodzoną skromnością.....

I bez cienia samouwielbienia.....

 nieśmiało...

niepompatycznie.....

 i delikatnie...

 troszkę zawstydzony.....

 zapraszam!!!!

na moją wystawę w Galerii Pestka w Poznaniu

w rotundzie, na poziomie -1

Dziękuję firmie Ogami za pomoc w wykonaniu wydruków!

Kurs prania część 1

Przebaczcie mi jeden niefotograficzny wpis. Ale tkwi to we mnie tak głęboko, że nie mogę milczeć.
Zawsze podejrzewałem że wokół prania ukartowany jest jakiś spisek. Wielki, pleciony przez gospodynie domowe wespół z feministkami! SPISEK przeciwko nam - mężczyznom! Poniżej niepodważalne dowody.

Ostatnio tak się złożyło, że w domu pozostałem sam z Zosią. Wszystkie kobiety sobie na długo wyjechały. Nie powiem. Stan to bardzo miły, długie ciche wieczory, myśli błądzące po głowie, których nikt nagłymi, wymagalnymi poleceniami nie zdmuchuje....
Ale sielanka ma drugą stronę medalu. Zrobiło się zimno, a mi skończyły się czyste skarpetki. Zwykle uprałbym sobie parę w ręce, ale akurat dziś jeden z moich palców został kontuzjowany i nie ma ochoty na romans z szarym mydłem, dużą ilością wody, pocieraniem itd. ałaaa......
Postanowiłem więc dzielnie zrobić pranie. SAM! :)
I tu zaskoczenie!

Widzieliście kiedyś panel od pralki????????
Kurde!!! Mój aparat jest ma trzy razy mniej programów i guzików! A dla amatorów ma też program zielony, na którym ogólnie zdjęcia ponoć wychodzą!

A tu co mamy?

I kto wymyśłał te piktogramy?
po co tyle programów? i guziczków?  I diodek? i do czego one służą?
By obsłużyć prosty aparat i robić zdjęcia organizuje się specjalne kursy, szkoły, ludzie za to płacą. A to tylko kilka guziczków.
A słyszeliście kiedyś o kursie prania?
To jakaś cholernie zawiła wiedza, skrzętnie przekazywana z pokolenia na pokolenie, z matki na córkę i to w ścisłej tajemnicy przed męskim światem!

Ale pomyślałem sobie: "Nie dam się!"
Zebrałem wszystkie moje skarpetki, bo wiem, że zawsze są prane razem i dumny wrzuciłem do bębna :)
I pierwszy problem.
Proszek. Masakra. Tylko dwa proszki  i żaden nie pasuje!
1. nazwa + colour
2. ta sama nazwa + krystaliczna biel.

A CZARNY?! MOJE SKARPETKI SĄ CZARNE!

przecież czerń nie jest kolorem, nie mogę więc użyć żadnego z tych proszków. Bardziej bliska czerni wydaje się biel, która jest jej przeciwieństwem. Może trzeba użyć mniej proszku do białego? Dla pewności zadzwoniłem do dziecka. "Nie tato, do czarnych skarpetek proszek do kolorów". Pomyślałem:
- Logiczne! Napis na proszku po to, by nas, mężczyzn zmylić! To kolejna część spisku. - Zaufałem dziecku, sięgnąłem po proszek z napisem COLOUR.
Przez chwilę wahałem się, bo niby ile tego proszku. Na szczęście wewnątrz była miarka.
Wiem też z reklam, gdzie się to wsypuje.
Otwieram szufladkę od prali i.......
- Do jasnej cholerki! - do której przegródki mam to wsypać?
Proszek mam jeden, przegródki są trzy. Oczywiście nieopisane. Przecież wszystko jest jasne, tylko, że ja nie należę do spiskowców! Nagle zauważyłem napis na jednej z nich. Coś jak softner, chyba po angielsku.  To coś chyba o miękkości. Oczywiście! :)
- Chcę, by moje skarpetki znów były miękkie!
No to szu. Chyba coś nie poszło zgodnie z planem, bo proszku było za dużo. Znów telefon do córki:
- Wyciągnij tą szufladę, wysyp z tej przegródki proszek, wsyp do środkowej. Ta jest od płynu do płukania.
- O! - pomyślałem - sprytna spiskowa pułapka! Na szczęście w porę się zorientowałem. :) Dowiedziałem się też, że należy użyć płynu do płukania i wiem gdzie go wlać! :)
Trzecia tajemnicza komora pozostaje do dziś dla mnie wielką niewiadomą.
Radość jednak nie trwała zbyt długo.... :(
Zaraz gdy odłożyłem słuchawkę spostrzegłem pięć butelek obok pralki.
Tylko która z nich to płyn do płukania? Skoro płynów jest pięć a przegródki dwie, to zapowiada się problem. Postanowiłem przeczytać etykiety na butelkach. Może to coś wyjaśni?
Marzenia.......  byłoby zbyt pięknie.....
Na żadnej etykietce nie pisało, co to jest. Były, owszem, wielkie napisy typu Lenor, Persil, Silan, Vanish i Domestos. Na odwrocie adresy biur handlowych w szesnastu krajach i dziewięciu językach, ale żadnej informacji co to za płyn. Skąd zwykły facet ma wiedzieć? Wykluczyłem Domestos, bo po dokładnej analizie uznałem, że to nie płyn zmiękczający, a dezynfekujący. Może on do pierwszej przegródki? Być może skarpetki trzeba dezynfekować?
A pozostałe płyny? Czy dopisek pod nazwą Elegante Parfumelle lub Sensitive Natural, Albo Black Expert coś mi mają mówić?
Naturalny wydał mi się Black Expert zwłaszcza, że miał dopisek Black Fix Effect. Ogólnie oznacza, że czarny ekspert utrwala jakiś czarny efekt. Dobrze brzmi - pomyślałem. Coś jednak sprawiło, że postanowiłem zasięgnąć konsultacji.
- No co Ty! Persil Black, to przecież proszek do prania! Weź Lenor albo Silan. Który wolisz.
Proste? Proste! Trzeba tylko wiedzieć, że na płynach nie piszę się to płyn do płukania, a podaje się jego markę. Przecież na aparacie też nie pisze "Aparat do robienia zdjęć", tylko po prostu Canon czy Nikon. 
Dumny z odkrycia dokonałem siłą rozpędu drugiego. Zakrętka jest jednocześnie miarką. Rewelacja! Udoskonalili pomysł pana Zdzisia z Łazarza. Jak zaczyna z kolegami połówkę, to najpierw piją z nakrętki. Tylko przy wódce nakrętka jest mała i i operację trzeba za długo powtarzać, by płynu użyć wystarczająco.Kończą więc najdalej na trzeciej kolejce, dalej piją już z centrali.

Nalałem płynu ile trzeba (na wszelki wypadek uważając, by nie przekroczyć kreseczki MAX)
i.........
no właśnie.....
co dalej?
Pralkę trzeba ustawić i włączyć?
Ale jaki program?
Pamiętam dobrze, że na wszystkich ciuchach są etykietki, jak je prać. Wszystko buch - z pralki na podłogę. Wszystkie skarpetki na lewo i co???
Znów spisek! ANI JEDNEJ ETYKIETKI!!! - ktoś poobcinał? To skąd mam wiedzieć jak ustawić pralkę?
...........
- Bawełna 30 stopni - odpowiedziała zaspana córka....
- Dzięki kochana! :) - odpowiedziałem uradowany.
Postanowiłem już nie dręczyć więcej córki telefonami. W końcu co sobie o mnie pomyśli? 
Po chwili stoję przed pralką..... :(
Do grzmiącego pioruna! Która to bawełna i które 30%?????
Jak nazwa wskazuje, jest to wełna z barana albo bawoła, ale na żadnym obrazku nie ma zwierzęcia. Ani rogów, ani nic, co naprowadziłoby mnie na trop.
Poszukam w internecie. Bawełna to jednak roślina.... Wełna nie, wełna jest ze zwierząt. Jedwab robią owady, lycra i poliestry z ropy. Internet to potęga, jednak nic praktycznego o praniu...
Po pół godzinie utwierdziłem się tylko w przekonaniu, że to spisek. Żadnych podpowiedzi! Znikąd pomocy. ech................ córka nie odbiera telefonu.......
Na programatorze jest kwiatek, ale czy należy tak właśnie ustawić program?  W końcu piorę wszystkie moje skarpetki. A to wielki skarb!
Na szczęście było jeszcze przed 21. Wrodzona zaradność skierowała moje myśli w kierunku sklepu, w którym kiedyś kupiliśmy pralkę. Duży sklep, kompetentny sprzedawca, na pewno wtajemniczony w spisek. Dzwonię.
- Poproszę ze stoiskiem z pralkami - czekam......
- Tak słucham? - słyszę męski głos.
- Witam, jakiś czas temu kupiłem u Was pralkę marki XXX. - Tłumaczę w kilku zdaniach całą sytuację. - Gdzie jest program BAWEŁNA 30%?
Cisza......
W końcu słyszę:
- Hmmmmm..... bawełna? nie jest napisane? no faktycznie, na innych też nie jest. Chwileczkę, poproszę kogoś z kierownictwa - Na szczęście kierownictwo musiało być niedaleko.
- Witam.... - tłumaczę drugi raz...
Znów cisza, tym razem prawie słyszę przez słuchawkę zmieszanie. I wreszcie:
- Proszę przeczytać instrukcję. Producenci różnie oznaczają....
- Ale ja nie mam instrukcji, żona gdzieś wsadziła....
- To przykre, może pan ją zapyta?
- Jasne. Będę na drugi koniec świata dzwonić, by zapytać się gdzie jest program Bawełna 30% do prania skarpetek? Proszę, niech pan się jakiejś kobiety zapyta, one to wiedzą na pewno.
Kierownik był twardy. Przetrzymał mnie kilka minut, po czym oświadczył, że znalazł instrukcję.
Byłem uratowany! :) Powiedział dokładnie który to program, a ja poprzyciskałem jeszcze kilka klawiszy dla sprawdzenia i udało się włączyć pralkę. Ba! Odkryłem, że ma ona samowyzwalacz z różnym opóźnieniem. Ja w aparacie też mam, ale tylko 10 sekund...... :(
Skarpetki się cichutko prały, a ja postanowiłem złapać byka za rogi i brnąć dalej....

Teraz przyszła kolej na ostatnią parę, skarpetek. Specjalnych - terenowych. Z wełny merynosa. Termoaktywnych i cudownie ciepłych. Oddychających i wchłaniających wszystko. Podobno nawet po kilku dniach wędrówki można w zamkniętym schronisku bez obaw zdjąć buty przy ludziach.
Pamiętam doskonale, że pani, która mi je sprzedawała ostrzegała, że nie wolno prać ich razem z innymi. Wyłącznie pranie ręczne.
A ja w międzyczasie znalazłem instrukcję do pralki w internecie i w niej program "pranie ręczne".
Pobiegłem do pralki, wrzuciłem skarpetki do bębna i.....
...stwierdziłem, że jakiś debil projektował tę pralkę.
Nie da się prać w tak wymuszonej pozycji! W dodatku obie ręce na raz prawie nie wchodzą przez dziurę, a plecy to mi po dwóch minutach pękną. No i pralka przy otwartych drzwiach się nie włącza, więc nie ma w niej wody....
Stare sposoby są jednak najlepsze :) Miska i mydło.

Co mnie bierze?

Ktoś mi ostatnio zadał pytanie, co mnie bierze.
Niby proste, a jak trudno odpowiedzieć....
Pokazałbym mu kilka zdjęć, które mi się podobają.
Ale potem sobie pomyślałem, że to niekoniecznie te zdjęcia.

więc, co mnie bierze?

mam to już prawie na końcu języka...
i nie umiem wyrazić.......................

a Ciebie? co bierze? :)

Prostota

Trudno powiedzieć kto wszystko tak bardzo komplikuje, że wciąż szukamy nowych wyjaśnień, zrozumienia i lepszego puntu widzenia.
Gdy patrzysz na piasek nad morzem, nic nie jest skomplikowane.
Linie układają się w logiczne wzory, kamienie zdają się odpowiadać na pytania, które właśnie zamierzaliśmy sobie zadać, jakieś ślady nabierają sensu, a my zapominamy o litanii spraw, które właśnie przestały być ważne...
Więc kto wszystko tak bardzo komplikuje?....

 

Lato

Naszła mnie ostatnio niemoc.
Nic nowego nie mogę pokazać - nic ciekawego nie zrobiłem.
Zatem znów sięgam do szuflady, tym razem, do nieco cieplejszych miesięcy :)

Pierwsze zdjęcie całkiem stare. Ma dwa lata. Łeba. Przedstawia ulubiony sposób obcowania z przyrodą większości Polaków :)
Ale za to, jak miło przypomnieć sobie, że są w ciągu roku dni słoneczne. 

I kolejne. Mój sposób na to samo. Zdjęcia z tego roku. Z wyspy Rugia w Niemczech.
Właśnie przypomniało mi się, że mam jeszcze mandat do zapłacenia, za brak opłaty na leśnym parkingu - 5 Euro :(((
wstyd....

ps. (tylko dla znudzonych)
żeby nie było wątpliwości. Nie będę tu wklejał plakatów ACTA - NIE, za dużo tego w sieci.
Ale zachęcam do podpisywania się przeciw ustawie. Ustawa w takiej formie nic prócz możliwości restrykcji i inwigilacji nie wnosi.
Jako autor zdjęć, nie widzę w niej żadnego miejsca, w którym moje prawa będą bardziej chronione. Za to widzę, jak bardzo umożliwia wpierdalanie się władzy w moje życie.
Sorki za słownictwo, ale właśnie zapłaciłem VAT za poprzedni kwartał i jestem wku...ony.
Chciałbym zarabiać połowę tego, co oddaję państwu, która trwoni moje podatki. A po co? By stawiała nam zakazy, radary i ustawy, dzięki którym za kilka lat będziemy podobni do kurczaków w wielkiej kurzej farmie zwanej Polską.

No to pozwoliłem sobie. Już mi lepiej :) Za kilka lat za takie słowa dostanę bana od ABW albo innej "upoważnionej jednostki", bo przecież zawsze znajdzie się powód, by obywatela zgnoić.

2012

Koniec roku....
ale nie będzie podsumowań i samoniespełniających się obietnic.

Będą życzenia. :)
Każdemu, kto czasem tu zagląda (i również tym, którzy nie zaglądają) życzę kolejnych 365 dobrych dni.
By każdy z nich był pełen:
- szczerości
- miłości
- zadumy
- szaleństwa
- planowania
- planów spełniania
- rozmów
- milczenia
- tchu tracenia (podczas dochodzenia na szczyty)
- a podczas schodzenia - umiarkowanego bólu kolan :)
- poranków z pachnącą kawą
- upalnych chwil z basenem i drinkiem z lodem
- namiętnych wieczorów
- nocy głęboko przespanych

- chwil uskrzydlonych
- wydania mnóstwa niepożyczonych pieniędzy
- czasu, który można zużyć na niepotrzebne rzeczy
i poczucia, że wciąż się jeszcze chce

I oczywiście zdjęcie noworoczne,
by pamiętać, że nie zawsze o zdobycie szczytu chodzi,
i nie zawsze to, co widzimy, tym właśnie w rzeczywistości jest.

Jak smakuje sowa?

Zosia i jej makabryczne pomysły.
Oto karteczka, którą Zosia zostawiła naszej sekretarce Beacie :)
Może mało fotograficznie, ale za to przyrodniczo i troszkę makabrycznie....
cóż.... jaki ojciec takie dzieci :D

Druga twarz

Gdy myślisz że ją znasz,
że niczym Cię już nie zaskoczy
i sądzisz, że rozpoznasz ją
choćby po zapachu samym

nie bądź zbyt pewny siebie
Ona ubiera się inaczej
zmienia tak nagle,
że stajesz jak wryty
i oczy przecierając
uczysz się jej znów od nowa...

Ostatnio było kolorowo.
Dziś druga odsłona jesieni,
i z całą pewnością nie ostatnia.....

Jest również nowa teoria dotycząca powstawania mgły :)))
Posłuchajcie:
Gdy Zosie idą rano na przystanek na autobus do szkoły
i zapominają legitymacji lub biletu miesięcznego
i z połowy drogi muszą się wracać biegiem do domu
to potem strasznie sapią
i tworzy się mgła...
a jak dużo Zoś zapomni biletu,
to mgła jest wtedy gęsta

no i wczoraj dużo Zoś zapomniało biletu :D

Przyroda ożywiona i nie...

Tym razem nie będzie o zdjęciach, ale będzie o przyrodzie :).
Chodzi o Zosi rysunek.
Zosia chodzi do 4 klasy. Na jednej z pierwszych lekcji przyrody pani kazała im narysować obrazek dwoma kredkami.
Na rysunku miały się pojawić elementy przyrody ożywionej - kolor zielony i nieożywionej - niebieski.
Rysunek wyszedł jak wyszedł, ale moją uwagę zwróciły dwa niebieskie ptaki, które leciały do góry nogami. W sumie to jeden był w połowie niebieski i w połowie zielony.
Pytam się Zosi, czy się nie pomyliła?
- No co ty tatuś? Nie widzisz, że one są nieżywe, bo trafił je piorun?
- Hmmm..... to dlaczego ten jest do połowy zielony?
- No bo jego trafił słabiej i on jeszcze trochę żyje.............

No i mam za swoje. Tatusiowy czarny humor zaczyna zbierać żniwo :)
Ciekawe jak pani zareaguje.... :D

Maślane oczy

"Psa zdefiniuję jednym słowem:
pies jest stworzeniem uczuciowym
wiem też z doświadczeń własnych, owszem,
pies mokry jest najuczuciowszy"

 
śpiewał Grzegorz Turnau.
Mylił się jednak odrobinę,
pies ranny dorównuje uczuciowością psu mokremu..... :)

To nasz Krzyś i jego maślane oczy niedługo po założeniu kilku szwów......
Trudno powiedzieć, czy skurczybyk zdaje sobie sprawę z siły swego spojrzenia, ale nie da się ukryć, że wykorzystuje je bardzo często... ;-)

 

Szybki wpis

Właśnie przypomniało mi się, że już dawno nie byłem na zdjęciach.... :(
Chyba trzeba by coś z tym zrobić! :D

Kobiety...

Ech....
jak człowiek patrzy skąd One są, to rozumiem, dlaczego tak trudno je zrozumieć :)))

Ta kropka powyżej środka to Wenus......

Dzień Kobiet

Kochane Panie,
dziś Wasze święto :)))
Życzę Wam, by każdy dzień, począwszy od dzisiejszego, był gorszy od następnego. ;))))
I tak aż do końca roku ;)))
a potem, to się jakoś ułoży............. :)

Bitwa

Pisałem ostatnio coś o aniołach.
Ale ich świat, to nie nasz świat.....
Czasami tylko udaje nam się dostrzec jego fragmenty.
Przez boczne drzwi, nieopatrznie uchylone, stajemy się świadkami innego dziania się.....

Czy wiesz, że świat aniołów dzieli się na wiele nacji.
Toczą one ze sobą wojny, tuż pod naszymi nosami.....
Czasami idąc brzegiem rzeki pozbierać możemy ich pióra....
leżą porozrzucane, zgubione podczas ucieczki.

lecz nie zbieraj ich
...i tak znikną w twoich dłoniach, natychmiast po tym jak ich dotkniesz..

idź ich szlakiem, a czasem ujrzysz łunę od bitwy, która właśnie się odbywa....

a ich krwią spłynie rzeka...
poczujesz, jak ostro pachnie mroźne powietrze......

a rzeką ich odcięte mieczem słońca skrzydła, niczym kra spłyną do morza.....

i dobrze mieć wtedy ze sobą aparat, bo kto by uwierzył.... :)

Anioł

W niedzielę spotkałem na spacerze Anioła.
W dodatku latał nad nim drugi duszek.
I razem puszczali bańki mydlane. Nie ma to jak w niebie :)))

Przepaść

Miał być kolejny odcinek ze Stanów, ale tym razem będzie coś innego ;)
.............. 

.......
;)

To, co dzieli zniesmaczenie i zadziwienie, to tylko mały kroczek.
To, co zachwyt i odrazę łączy, to brak obojętności.
Bo emocje, które odnajdujemy w sobie są potrzebne, nawet jeśli wzbudza je brzydota.
A gdy przepaść dzieli nas od obojętności, to znaczy, że jeszcze nie jest tak źle :)

ej.... quo vadis?

Dorastanie

To zabawki Zosi. Pierwszy raz w życiu zdecydowała się rozstać z ich częścią.
Obawiam się, że to pierwszy symptom okresu, który jest nieodwracalny i zwie się: DORASTANIE.....

skrajności

ostatnio było o granicach, dziś o rozpiętości :)
Przeglądałem swoje ostatnie zdjęcia i znalazłem takie dwa leżące obok siebie.....

Troszkę skrajne, ale jednak oba przyrodnicze :)

wiem, wiem......
nie raz osobiście widziałem grymas na twarzach po obejrzeniu takich zdjęć....
I zwykle pytanie. Dlaczego taki brzydki temat?
Odpowiedź: żeby nie ulegać wciąż złudzeniu, że wszystko jest takie piękne.....
I może też po to, by jednak docenić, że to co mamy, to dla innych może być bardzo wiele ;)