Maślane oczy

"Psa zdefiniuję jednym słowem:
pies jest stworzeniem uczuciowym
wiem też z doświadczeń własnych, owszem,
pies mokry jest najuczuciowszy"

 
śpiewał Grzegorz Turnau.
Mylił się jednak odrobinę,
pies ranny dorównuje uczuciowością psu mokremu..... :)

To nasz Krzyś i jego maślane oczy niedługo po założeniu kilku szwów......
Trudno powiedzieć, czy skurczybyk zdaje sobie sprawę z siły swego spojrzenia, ale nie da się ukryć, że wykorzystuje je bardzo często... ;-)

 

Szybki wpis

Właśnie przypomniało mi się, że już dawno nie byłem na zdjęciach.... :(
Chyba trzeba by coś z tym zrobić! :D

Zupa Łukaszenki

Dziś nieco inna twarz rzeczywistości.
Na Białorusi przeciętna pensja (emerytura) wynosi około 100$ i wystarcza na tydzień, góra dwa tygodnie. A przychodzi co miesiąc. Większość rzeczy przeliczamy na dolary, ze względu na inflację.
Ceny chleba, mleka, ziemniaków, papierosów i wódki są regulowane przez rząd.
Są około 30% niższe niż u nas.
Niestety cała reszta jest już droższa. Mięso, owoce, makaron i wszystkie produkty importowane. Mielona kawa 250g kosztuje około 15 dolarów. Sklepy są dobrze zaopatrzone.

Ludzie radzą sobie. Dorabiają po pracy, na wsiach po powrocie z kołchozu pracują na polu by mieć własną żywność.
Niestety są i tacy, którzy nie mają sił.

Ta schorowana kobieta opowiada nam, że cały jej majątek to dwie kaczki, sześć kur i ten kot. Narzeka, że choruje na serce, a leki w miesiącu kosztują więcej niż dostaje. Od razu widać jak bardzo cierpi.
Mimo tego, rozmawia z nami i próbuje się uśmieichać.
O swoim rządzie z zadowoleniem. Powtarza wciąż powtarzane w mediach propagandowe hasła.

Na stole jej zupka i suchar........

 
Chcecie przepis?
dość prosty: kawałek skórki od cytryny, świeża cebula i woda ze studni......
Zupka ma swoją nazwę - zupa Łukaszenki

Pamiętam jak trudno było nam się otrząsnąć, po wyjściu od niej......
i powiem szczerze, że wciąż jest to dla mnie trudne.
Długo zastanawiałem się, czy pokazywać te zdjęcia.
Myślę jednak, że nie po to powstały, by zalegać w szufladzie.
Zdjęcie powstało około 10 kilometrów od granicy z Polską.....

Kosmita na kresach

Dziś Adam przysłał mi zdjęcia, na których jestem ja.
Zatem post ze zdjęciami jego autorstwa :)
Może jak się zgodzi, zamieszczę też kilka jego zdjęć, na których on jest.....

Kresy

Miało to być spotkanie z fotografią etnograficzną.
Zrobiło sie jednak troszkę socjologicznie.....
Tak, jak czasem muzycy grają bez prądu, tak i my czasem fotografujemy.... po prostu.......

oto spotkanie ze światem, który przemija, ale wciąż istnieje. Zaczyna się tuż za wschodnią granicą Bugu.

Zapraszam na pierwsze spotkanie z Białorusią :)

To tylko kilka dość chaotycznie wybranych kadrów.
i bardzo mały kawałek tego, co zastaliśmy......

Zima, zima, zima :)

Wszyscy już zapomnieli o zimie, postanowiłem więc pokazać kilka widoczków z Gór Stoło9wych. Wszystkie zrobione w okolicy Sylwestra :))))))
Nie ma to jak góry zimą!!!

Gdzie jest wiosna?

Pomimo, że wszyscy naokoło twierdzą, że już wiosna,to  na moich zdjęciach jakoś się ukryła.
Może ukrywa się w mojej głowie...
bo przecież drzewka całe w zielonym ażurze, że aż zaczyna być sztuką tego nie zauważyć :)))

Anielskie skrzydła, USA cz.4

Były to niespokojne czasy.
Pod niebem wciąż toczyła się walka. 
Walczył cień ze światłem, czerwień z błękitem, dzień z nocą.

Wszystko co istniało, miało swoje przeciwieństwo. A istnienia te nie rozumiały, że mają rację bytu tylko dlatego, że nie są same. Równowaga musiała być zachowana. Zachowywały ją więc burzliwie, ciągle tocząc wojny.
Pomiędzy okresami walk istniała tylko cisza. W zasadzie, to wypełniała wszystko, co nie było bitwą.
I to też był element równowagi.
Cisza i burza, proporcje, podobieństwa i przeciwności

Niebo i ziemia...

Zdarzało się czasem, że część aniołów musiała chronić się pod ziemią.
Jednak Ziemia nie była istotom nieba zbyt przychylna i za ochronę zabierała im skrzydła, które potem zamieniała w kamienie...

Uwięzione w ten sposób anioły błąkały się po korytarzach podziemi, a ich oddech zastygał między skałami...

I nie pamięta już nikt, co się z nimi później działo. Znikały po prostu, mając nadzieję, że ktoś je odnajdzie.
A w jaskiniach był tylko pył.......